• پیشگفتار
  • مقدمه

هر چه زمان می گذرد، جمعیت انسان ها بیشتر می شود. این جمعیت انبوه بعدها در اصطلاح نسل ها طبقه بندی شد. یک نسل به عنوان گروهی از مردم توصیف می‌شود که سال‌های تولد مشابه و مراحل زندگی مشابه در یک دوره زمانی خاص دارند و تحت تأثیر شرایط اجتماعی یکسان هستند . چندین مطالعه بیان می‌کنند که فرض بر این است که هر عضوی که از یک نسل می‌آید، به دلیل به اشتراک گذاشتن تجارب اقتصادی یکسان، زندگی فرهنگی و سیاسی منحصربه‌فرد، شیوه تفکر مشابهی دارد. شباهت در یک نوع تفکر ممکن است منجر به نگرش ها و رفتارهای متفاوت هر نسل شود.

در همین حال، در دنیای کار، در حال حاضر سه نسل وجود دارد که باید با هم کار کنند و در محیط کار هماهنگ شوند . این سه نسل، پررونق‌هایی هستند که پس از جنگ جهانی دوم متولد شدند. نسل X که بین سال های 1965 تا 1976 متولد شد. نسل Y که بین سال 1977 متولد شد تا سال 2000.

علاوه بر این، نسل Z که در اوایل دهه 2000 متولد شد یا در مطالعه دیگری شامل افراد متولد پس از سال 1995 بود، تا حدی به نیروی کار پیوسته است. از طرفی شاخص اصلی داشتن یک کسب و کار موفق را نیروی انسانی آن تعیین می کند. کارکنان تأثیر مستقیمی بر عملکرد کلی شرکت دارند. برای دستیابی به یک عملکرد عالی، کارکنان همچنین به یک رهبر عالی به عنوان الگوی خود نیاز دارند. کلید اصلی برای یک رهبر خوب، درک ویژگی‌های انسانی کارکنان، تغییرات نگرش، روندهای اجتماعی و رفتار تفکر است . در نیروی کار، اصلی ترین عاملی که بر رفتار کارکنان تأثیر می گذارد، به دلیل تنوع در نسل هاست. در نتیجه، تفاوت در نسل ها انتظارات مختلفی از ویژگی‌های کاری و ترجیحات کاری را ایجاد می کند.